چه زیبا ست آن روز که دستانی به آسمان بلند می شود و به سقایت انتشارزلال نور گره در جانها می افکند و سالار کاروان بعثت و عصمت نبی الامین عشق (ص) مشعل فروزان ولایت را با بی همانند ترین اشاره سبز من کنت مولا فهذا علی مولاهبه دست با کفایت مولایمان علی ابن ابیطالب (ع) می سپارد تا جرعه ناب اجابت را بر قدح انتظار دیده گردآمدن صحرای عطش و نیاز فرو فرست و کام های مضطرب را اشتیقاق جانها را سیرآب نماید و عید زعامت و ولایت و عید عاشقان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام با شود
بعد از نبی آئینه ایزدنما باشد علی در کشتی هست خدا ، یک ناخدا باشد علی
خدایا ما را زنده بدار به ولای علی و بمیران به ولای علی