همانگونه که مطلع هستيم هر ساله تعداد قابل توجهي از همکاران در مقاطع وپستهاي مختلف به شَرف باز نشستگي نايل مي شوند و کوله باري از تجربه وخاطره تلخ وشيرين حتي اسناد ,مدارک,عکسهاي بياد ماندني را بدون آنکه همکاران ديگر ازآن خبر داشته باشند همراه خود به خانه ميبرند وشايد ديگر دست هيچ کس به ثمره ي عمر کاري يک همکار بازنشسته نرسد وياگه گاهي در جلسات خصوصي وعمومي آن هم بطور شفاهي نه مدون جسته گريخته از اين تجارب و اطلاعات بهره برده شود.
لذا ضرورت ايجاد يک مرکز فراخواني اطلاعات واسناد همکاران در شُرف باز نشستگي وايجاد يک پايگاه اطلاعاتي از اين عزيزان حس مي شود.
محاسن پيشنهاد:
1- بها دادن به تجربيات واطلاعات همکاران درواپسين لحظات عمر شغلي ,باعث دلگرمي واحساس عدم پوچي وبيهودگي يک عمر کار وتلاش در اين عزيزان است.
2 بدو ن شک تجربيات ,اطلاعات واسنادي که از اين دسته همکاران بجا مي ماند جزئي از منابع فرهنگي بشمارمي آيد پس پاسداري از آن لازم است.
3 استفاده دهها همکار از اين مجموعه ها براي بهبود کار خود مفيد به نظر مي رسد.
۴ سنگ بناي اول يک موزه اطلاعاتي ,فرهنگي در ناحيه
۵ مجلد هايي از اين آثار رامي توان به طور گسترده منتشر کرد
۶ خلاقيتهاي مخفي مانده آشکار مي شود
۷ باديدن ومطالعه آثار توسط جامعه نوع نگرش ايشان نسبت به اين سرمايه عظيم معنوي وفرهنگي عوض مي شود
روش کار:
1 - فرمهاي مخصوصي تهيه شود وهرساله بامشخص کردن اسامي بازنشستگان ناحيه توسط کار گزيني تسليم ايشان گردد.
2 - دراين فرمها يک سري اطلاعات جامع را ازهمکارا ن بايدخواستار شد.
3 - به پيوست کليه اسناد , اوراق مدارک ,عکسها رابايد خواستار شد
۴ - همکاران راکاملا بايد توجيه کرده و از اهداف کار آگاه نمود.