۱۳۸۹/۱۲/۸                                                                                                                    شماره هـ/89/755
رأي شماره 495 هيأت عمومي ديوان عدالت اداري با موضوع پرداخت مابه‌ازاء مرخصي استفاده نشده مناطق محروم برمبناي حقوق و دستمزد زمان تقاضا مي‌باشد     
       تاريخ: 11/11/1389                شماره دادنامه: 495ـ496                        کلاسه پرونده: 89/755، 89/781
       مرجع رسيدگي: هيأت عمومي ديوان عدالت اداري.
       شاکي: 1ـ دفتر حقوقي شرکت مخابرات ايران 2ـ رئيس دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي، درماني شهيد صدوقي‎يزد.
       موضوع شكايت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب 3، 4 و 11 ديوان عدالت اداري.
       گردشکار: شکات به موجب درخواست‌هاي جداگانه تقديمي اشعار داشته‎اند در خصوص پرداخت وجوه مرخصي استحقاقي استفاده نشده در اجراي قانون جذب نيروي انساني به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگي مصوب 7/12/1367 شعب ديوان آراء متفاوت صادر کرده‎اند. بدين نحو که شعبه يازدهم ديوان عدالت اداري در پرونده کلاسه 86/1037 به موجب دادنامه شماره 989 مورخ 27/6/1387 و شعبه چهارم ديوان عدالت اداري در پرونده کلاسه 85/432 به موجب دادنامه شماره 2354 مورخ 14/5/1385 در خصوص خواسته شکات مبني بر الزام دستگاه طرف شکايت به پرداخت فوق‎العاده بدي آب و هوا و فوق‎العاده شاغلين مناطق محروم از تاريخ تصويب حکم به ورود شکايت و استحقاق شکات صادر ليکن پرداخت خواسته به نرخ روز را فاقد منشاء قانوني اعلام مي‎نمايند. ليکن شعبه يازدهم ديوان عدالت اداري در پرونده کلاسه 86/1590 و 86/1293 به ترتيب به موجب دادنامه‎هاي شماره 1030 مورخ 27/6/1387 و 487 مورخ 28/3/1387 و شعبه سوم ديوان عدالت اداري در پرونده کلاسه 89/46 به موجب دادنامه شماره 372 مورخ 29/2/1389 در خصوص خواسته مشابه شکات مبني بر پرداخت مرخصي مضاعف مناطق محروم بر مبناي حقوق و دستمزد سال‎هاي مورد مطالبه، حکم به ورود شکايت شکات و الزام طرف شکايت به پرداخت حقوق مرخصي مضاعف مناطق محروم در حق شکات بر مبناي حقوق و دستمزد سال پرداخت صادر و اعلام مي‎نمايند.
       هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در تاريخ فوق با حضور رؤسا، مستشاران و دادرسان علي‎البدل شعب ديوان تشكيل و پس از بحث و بـررسي و انجام مشاوره با اکثريت آراء بـه شرح آتي مبادرت بـه صدور رأي مي‎نمايد.

رأي هيأت عمومي

       حکم مقرر در ماده 2 قانون جذب نيروي انساني به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگي مصوب 1367 مبني بر پرداخت مابه ازاء مرخصي استفاده نشده مناطق محروم در پايان هر سال تقويمي بيانگر اين است که قانونگذار سال تقويم و پرداخت مابه‌ازاء مرخصي استفاده نشده مستخدم را مبناي محاسبه قرار داده و در مقام بيان تقويم مابه ازاء مذکور در پايان هر سال خدمتي نمي‎باشد، لذا ضمن احراز تعارض آراي فوق‎الذکر، آراي شعبه يازدهم ديوان عدالت اداري به شماره دادنامه 1030 مورخ 27/6/1387 و شعبه سوم ديوان عدالت اداري به شماره دادنامه 372 مورخ 29/2/1389 در حدي که متضمن معني فوق است صحيح و موافق مقررات اعلام ميگردد. اين رأي به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون ديوان عدالت اداري براي شعب ديوان و ساير مراجع اداري ذي‎ربط در موارد مشابه لازم‎الاتباع است.                                                 

هيأت عمومي ديوان عدالت اداري معاون قضائي ديوان عدالت اداري ـ مبشري