دستورالعملی از آیت الله بهجت (ره)
بسمه تعالی
آقايانی كه طالب مواعظ هستند، از ايشان سئوال میشود: آيا به مواعظی كه تا حال شنيدهايد، عمل كردهايد، يا نه؟
آيا میدانيد كه: «هر كه عمل كرد به معلومات خودش، خداوند مجهولات او را معلوم میفرمايد؟»
آيا اگر عمل به معلومات - اختياراً ـ ننمايد، شايسته است توقع زيادتی معلومات؟
آيا بايد دعوت به حق، از طريق لسان باشد؟ آيا نفرموده: «با اعمال خودتان، دعوت به حق بنمايد؟»
آيا طريق تعليم را بايد ياد بدهيم، يا آنكه ياد بگيريم؟
آيا جواب اين سئوالها از قرآنكريم:
(والذين جاهدوا فينا لنهدينهم سبلنا)، و از كلام معصوم: «من عمل بما علم، ورثه الله علم ما لم يعلم» و «من عمل بما علم، كفی ما لم يعلم»، [روشن نمیشود؟]
خداوند توفيق مرحمت فرمايد كه آنچه را میدانيم، زير پا نگذاريم و در آنچه نمیدانيم، توقف و احتياط نماييم تا معلوم شود.
نباشيم از آنها كه گفتهاند:
پی مصلحت مجلس آراستند
نشستند و گفتند و برخاستند!
نشستند و گفتند و برخاستند
وما توفيقی إلا بالله، عليه توكلت و إليه انيب.
والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته
الاقل محمد تقی البهجة
مشهد مقدس
يكشنبه ۱۳۷۵ هـ.ش.
مطابق با ربيع الاول ۱۴۱۷ هـ.ق.