آيه الله بهجت مي فرمايد: «يکي از علماي نجف روزي در مسير راهش به فقيري يک درهم صدقه داد (البته بيشتر با خود نداشت). شب در خواب ديد که او را به باغ مُجَلَّلي دعوت کرده اند که نظير آن را کسي نديده بود؛ باغي داراي قصري بسيار عالي و زيبا. پرسيد: اين باغ و قصر از آنِ کيست؟

گفتند: از آنِ شماست. وي تعجب کرد که من در برابر اين همه تشريفات، عملي انجام نداده ام. به او گفتند: تعجب کردي؟ گفت: آري! گفتند: تعجب نکن! اين پاداش آن يک درهم شماست که خالصانه و با حُسن نيت انجام گرفته است.»